Әнкәем (бишенче вариант)
Әнкәемә, тормышымда
Соңгы җимеш, соңгы жимеш,
Күпме бала арасында,
Иң соңгысы, соңгы өмет.
Әнкәемә, тормышымда
Соңгы җимеш, соңгы жимеш,
Күпме бала арасында,
Иң соңгысы, соңгы өмет.
Гомеремнең зур юллары
Еракка илттеләр.
Сине уйлап, сине сагынып
Көнннәрем үттеләр.
Көлеп үткәрдегез, көлеп күтәрдегез
Шатлыгын, тормыш авырлыгын да
Әнкәй-әткәй, әткэй-әнкәй
Сезнең киңәш, безнең һәрчак гомер барышында
Моңланасың, әнкәй, моңланасын…
Киттек шул инде без еракка.
Таратасың, әнкәй, сагышыңны
Кайчак җырлап, кайчак елап та.
Кышкы озын кичтә, балаларың өчен
Бишек җырын әнкәй көйләгән.
Йөрәк утларына, ул җылысын өстәп
Ап-ак оекбашлар бәйләгән.
Яратам иртәләрне
Уятса әнкәй сөеп,
Чакырса чәй эчергә
Тәмле коймаклар оеп.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул,
Әнкәй, синең йомшак кулларың.
Чал чәчләрең тарап,
Ак яулыгым салдым
Дөньяларны тарткан
Иңнәреңә.
Синең куллар сөйсә,
Мин ышанам җирдә
Бөтен авырлыкны
Җиңәремә.
Чәчкәләрдәй назлап безне
Газиз әнкәй үстергән.
Чал төшмәгән, еллар аңа
Ап-ак калфак кидергән.
Чәчкәләрдәй назлап безне
Газиз әнкәй үстергән.
Чал төшмәгән, еллар аңа
Ап-ак калфак кидергән.