Шиңмәсеннәр, әнкәй, гөлләрең(Әнкәем гөлләре)
Синең гөлләр, әнкәй, шау чәчәктә!
Ничек үсә, әйтче серләрен?
Күңелеңдәдер ул бизәкләре,
Шуңа көчле, дәртле йөрәгең.
Синең гөлләр, әнкәй, шау чәчәктә!
Ничек үсә, әйтче серләрен?
Күңелеңдәдер ул бизәкләре,
Шуңа көчле, дәртле йөрәгең.
Зар елады ана өзелеп-өзелеп,
Югалтты ул бердәнбер баласын.
Язмыш тартып алды, жәлләмәде,
Кызганмады улын, анасын.
Күңелләргә шатлык өстәп
Туган көн килә.
Олы бәйрәм куанычы
Тула һәр өйгә.
И туган тел, и матур тел,
Әткәм-әнкәмнең теле.
Дөньяда күп нәрсә белдем
Син туган тел аркылы.
Чагыладыр аңарда
Чишмәләрнең чыңы
Чишмәләр буенда
Җырланган җыр моңы.
Гомерләрне Ходай бирә сынар өчен,
Кайгыларны бирәдер ул чыдар өчен,
Татысыннар диеп бердәмлекнең көчен,
Туганлыкны биргәндер ул шуның өчен.
Сезне уйлап юанам мин, юанам.
Сезне уйлап куанам мин, куанам.
Төшләремдә сезне күрсәм
Шатлык белән уянам.
Һәр бер ана гомер бүләк итә
Баласына озак яшәргә.
Һәм баласын яуга озатканда,
Бер үк төрле елый аналар .
Тәрәзәне ачып кош очырдың
Ул кошчыгың, әни, мин идем.
Бәхет эзләп киттем туган җирдән
Бәхет агачыннан өзелдем.
Төшләремдә күреп сине, әнкәй,
Иңнәреңә кулымны салам,
Ләкин капыл сине югалтам да,
Караңгыла бер үзем калам.