Үзең аңла
Аңлатырга йөрәк хисләремне
Җитмәс кебек минем сүзләрем,
Үзең аңла инде, үзең аңла,
Нигә уйчан карый күзләрем.
Җырласам да, назлап, тибрәталмам
Күңелеңнең нечкә кылларын.
Үзең аңла инде, үзең аңла,
Нигә моңлы минем җырларым.
Аңлатырга йөрәк хисләремне
Җитмәс кебек минем сүзләрем,
Үзең аңла инде, үзең аңла,
Нигә уйчан карый күзләрем.
Җырласам да, назлап, тибрәталмам
Күңелеңнең нечкә кылларын.
Үзең аңла инде, үзең аңла,
Нигә моңлы минем җырларым.
Һәр бер ана гомер бүләк итә
Баласына озак яшәргә.
Һәм баласын яуга озатканда,
Бер үк төрле елый аналар .
Бала чагым узган җирем,
Газиз илем — Туган җирем,
Туган җирем,
Син тормышым, җырым минем,
Мәхәббәтем, моңым минем,
моңым минем,
Сөям сине, нурлы җирем.
Яннарыңа очып барыр идем,
Кош юлыннан зәңгәр күк буйлап.
Сарыларга сабышырмын, ахры,
Синең хакта шулай күп уйлап.