Төшләремә кереп иркәлә
Язгы таңда чишмә тавышыннан
Атам сулышыдай моң килә.
Сабый бала чагым…
Данлы җиңү көне —
Искә төшсен тагын,
Әткәй, бәгърем, бер кат,
Бары, бары бер кат
Төшләремә кереп иркәлә.
Ата-аналар
Ул синең җыр, әнкәем
Иң матур җыр бишекләрдә ярала,
Шат моң булып һаваларга тарала.
Ул синең җыр, синең җырың, әнкәем,
Мин шул җырлар(ның) рухында яшимен.
Ялгыз ана (икенче вариант)
Яшьлек ялгышуы җанын телә
Берьялгызы калган ананың.
Язмыш кочагына ташлап китте
Бер гөнаһсыз сабый баланы.
Ялгыз ана җыры
Яшьлегемдә сине кочып (тотып), кызым,
Ялгыз калдым юллар чатында.
Нәни генә, йөрәгемнең нуры
Җылы бирде туңган чагымда.
Ялгыз әнкәй
Рәнҗетмикме әнкәйләрне,
Хат язганчы кайтып килик.
Күчтәнәчләр юллаганчы
Бер күрешеп, хәлен белик.
Янарымда ярый син бар, әткәй
Дөнъяларда яшәү җиңел түгел
Ышанычлы терәк булмаса.
Сине уттан-судан коткарырлык
Курку белмәс йөрәк булмаса.
Япь — яшь әле минем әнием
Тәрәз тире сөртеп, битләремә,
Күз димәсен балама диеп.
Син үстердең әни, давыллардан саклап,
Уймасын дип миңа җил диеп.
Ятим бала җыры
Күгәрченем, син канатым,
Керче минем хәлемә.
Очып барып сәлам әйт син
Әткәем-әнкәемә.
Яши белә әнкәй сабыр итеп
Бу дөньяда ярый син бар әле,
Йөрәгемне ачар сердәшем.
Син барында тормыш нурга тула,
Әнкәем — кадерле кешем.
Ә мин кайттым әткәй үткәннәргә
Рәхмәт әйтәм һәрчак әткәй сиңа
Ураганда тормыш сукмагын
Әнкәй белән иңне иңгә куеп
Тәгәрәтәсез сез җир шарын!
