Умырзая (Ничә язлар үтте йөрәктән)
Ничә язлар үтте йөрәктән,
Күпме сулар акты үзәктән.
Яшьләгемне матур җыр иткән
Тәүге сөю язы юк бүтән.
Ничә язлар үтте йөрәктән,
Күпме сулар акты үзәктән.
Яшьләгемне матур җыр иткән
Тәүге сөю язы юк бүтән.
Өй артында шомыртым юк,
Юкә белән тал гына.
Минем иркәм умартачы —
Иреннәре бал гына.
Иреннәре бал гына ла,
Ике бите ал гына.
Хыялым ашкына еракка,
Түземен югалтып көн-көннән;
Йөрәккә берәр хәл булыр күк,
Тынгылар белмичә җилкенәм.
Хушлаштың да килми калдың,
Калдың күңелләремдә.
Үзең ишетмисең генә
Исемең телләремдә.
Кайчан килер икән диеп
Сине уйлап йөримен.
Язны көткән гөлләр сыман
Сине көтә күңелем.
Күңелем һич талмас канатлы,
Талпына биектә-биектә.
Күзләрем, уйларым гел күктә —
Гашыйкмын очучы егеткә.
Урманнарга кергән идем,
Уйланып йөргән идем.
Агыйделнең уртасында
Агымга йөзгән идем.
Таң нурлары төнне эреткәндәй,
Бәхет булып миңа син килерсең.
Яннарыма утырып, мин яраткан
Чәчләреңне тарап үрерсең.
Ник көзгегә карап монаясың,
Ак чәчләрен кат-кат саныйсың.
Әллә инде юри ни әйтер дип,
Мине микән шулай сыныйсың.
Әллә инде юри ни әйтер дип,
Мине микән шулай сыныйсың.
Төшләреңә синең керәм,
Тетрәндерәм күңелне.
Әнә, керфек очына
Тагы да чык эленде,
Төшләреңә синең керәм.