Чишмә юлы
Көянтәләр асып су юлыннан,
Син беренче тапкыр атладың.
Изге чишмә сукмагыннан гына,
Алап тормыш юлын башладың.
Көянтәләр асып су юлыннан,
Син беренче тапкыр атладың.
Изге чишмә сукмагыннан гына,
Алап тормыш юлын башладың.
Минем күңелгә
Нур булып кердең,
Бөтен гомергә
Киң сулыш бирдең.
Чигүчы кыз сиңа ни булды,
Күз тидеме әллә үзеңә?
Нигә-нигә бүген җипләрең
Йә чуала, йәки өзелә.
Туры килми энә күзенә.
Сорау — җавап,
Җавап — сорау,
Инде соң, инде иртә,
Урамда көзге кырау,
Урамнар мине көтә.
Көн буе сине уйлыйм
Һәм көтәм очрашуны,
Сүзләрне сиңа сайлыйм,
Хәрефтән тезәм аны.
Җанга шифалы сулары,
Бормалы су буйлары.
Сөйләшеп сүзем бетмәде,
Күреп күзем туймады.
Без язмыш — ике ялыгыш,
Юлларыбыз аймылыш.
“Бәхетлесең” — дип уйлама,
Күзләремдә — моң-сагыш.
Чишмәнең челтер-челтер
Агышын тыңла, дидең.
Тыңларга кошлар моңын
Урманга алып килдең.
Булса-булсаң җирдә меңәр йолдыз,
Сиңа очар идем туп-туры.
Минем өчен син иң акыллысы,
Минем өчен иң-иң матуры.
Урманнарга барсаң, миңа да әйт,
Юлларыңа гөлләр сибәрмен.
Сиңа булган кайнар хисләремне
Кош телләре белән сөйләрмен.
Чакыр мине, куркма, сөю сиңа
Торса да тик газап утыннан.
Карашыңны синең көтеп алам,
Тавышыңны йөримен юксынып.