Чакыр гына мине
Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.
Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.
Бу дөньяда бүген тик икәү без
Хуҗа булдык авыл төненә.
Мәхәббәтнең изге шаһитлары
Зифа талы белән күл генә.
Чылтырап аккан чишмәгә
Суга дип килгән идем;
Тиз генә әйләнеп өйгә
Кайтырмын дигән идем.
Тик син диеп,
Янып-көеп,
Үтә лә гомерләрем;
Үткән гомеремне уйлап,
Ярсына күңелләрем.
Хаксызлык белән килешмәм,
Авырлыкка бирешмәм.
Сиңа булган хис турында
Башкаларга сер чишмәм.
Тик бер генә күз төшердем
Синең нурлы йөзеңә…
Ай күрендең,
Ел күрендең,
Гел күрендең күземә
Тик син барда, барысы шатлык миңа,
Тирә-ягым тулы ямь генә;
Син булмасаң, шушы куанычны
Тоймас идем, бәлки, мәңгегә.
Тик бер адым калды, тик бер адым
Син атларга аны кыймадың.
Мин яраттым сине, тик син үзең
Назларыма ирек куймадың.
Карап калдым үзеңне,
Болыт япты күземне,
Яшен — аяз күгемдә,
Явар инде бүген дә.
Тамырланып үсә таллар,
Ярларына сыенып.
Тал тирәктә пар сандугач
Оя кора, сөенә.