Авыл миче
Тышта салкын, морҗабыздан төтен куренә.
Димәк, тиздән өй эченә җылы йөгерә,
Самавырны чыжлатырга күмер өлгерә,
Кызу мичкә керү көтеп, ипи күперә.
Тышта салкын, морҗабыздан төтен куренә.
Димәк, тиздән өй эченә җылы йөгерә,
Самавырны чыжлатырга күмер өлгерә,
Кызу мичкә керү көтеп, ипи күперә.
Язгы сулар кебек ташып
Сүрелгән яшь чаклардан,
Туфрагында ятып калган
Былтыргы яфраклардан
Кайтам туган якларыма
Җырчы кошлар кайтканда,
Кошлар моңына кушылып,
Таңнар сызылып атканда.
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел — тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Агыйдел агышлары,
Зифадыр камышлары.
Агыйделнең, бер сылуы
Йөрәгем сагышлады.
Агыйдел сулары кебек
Тар сулар булмас инде.
Минем йөрәккәем кебек
Ярсулар булмас инде.
Агыйделдә берәү керләр чайкый,
Озын толымнарын чылатып.
Сөйгән яры киткән еракларга,
Агыйделкәй сылуын елатып.
Язмышның юллары шулай
Йөрмә читтә ялгышып
Гомерләрең узар шулай
Чит җирләрдә адашып.
Дуслык җыры тынмый яңгырасын,
Җиребезне ай-хак мең урасын
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Күңелләрдән күчкән күңелләргә
Җәйгор булып төшкән киң җирләргә
Иң матур җыр бездә — дуслык җырлары, җырлары.
Аккошлар кайтты, аккошлар,
Илгә гүзәллек кайтты.
Куанычлы хәбәрләрдән,
Таннар да балкып атты.