Өемә шатлык тулсын
Матур гөлләр үстерәмен,
Өемә бәхет теләп,
Ул гөлләрнең гомерләре
Миннән икәнен белеп.
Өебездә һәммәбезгә
Шатлык бирсен гөлләрем.
Ямьле булсын өебез дә,
Шуны тели йөрәгем.
Матур гөлләр үстерәмен,
Өемә бәхет теләп,
Ул гөлләрнең гомерләре
Миннән икәнен белеп.
Өебездә һәммәбезгә
Шатлык бирсен гөлләрем.
Ямьле булсын өебез дә,
Шуны тели йөрәгем.
Беркемнәрге бирмәм,
Ташламамын диеп,
Кулларыңа алдың син мине,
Мин синеке идем,
Син минеке идең,
Бу көн иде безнең туй көне.
Нинди матур, нинди күркәм,
Бу нинди көн икән?
Аяз көнне, чуак көнне
Әнкәем туган икән.
Җиңү көне иң зур бәйрәм бит ул,
Дүрт күз белән зарыгып көткән көн.
Күпме кайгы, югалтулар аша
Илгә шатлык алып килгән көн.
Атлар булып чабып килә
Җир йөзенә яңа еллар.
Яңа еллар ачып куйган
Безнең бәхет өчен юллар.
Иске елның соңгы киче, соңгы төне.
Уникегә якынлаша сәгать теле.
Бар җиһанда өр-яңа ел туып килә,
Бәхет-шатлык алып килсен һәрбер көне!
Атлар булып еллар чаба.
Безнең кулда йөгәне.
Яңа елның килсен әйдә,
Бәхет алып килгәне!
Талпынышып кына карлар ява,
Әйтерсең дә үзем күбәләк.
Рәхәт миңа хыялларым белән
Биюләре очып, чүгәләп.
Гомер йомгагы өзелмәс төсле,
Ай да яктырта нурланып күкне.
Нигә соң, нигә моңаям икән,
Җиткәндә елның иң соңгы төне?
Нинди матур һава,
Тәңкә карлар ява,
Карлар ява зәңгәр күкләрдән.
Тияр-тимәс,
Тияр-тимәс кенә,
Кыяр-кыймас,
Кыяр-кыймас кына
Кар бөртеге үбә битләрдән.