Урман буйлары
Җырларым сыймый җаныма,
Чыгамын болыннарга.
Урманнарда йөрим җырлап,
Өзелеп сагынганда.
Җырларым сыймый җаныма,
Чыгамын болыннарга.
Урманнарда йөрим җырлап,
Өзелеп сагынганда.
Көткәнсеңдер, әткәй, кайталмадым,
Читтә йөртте язмыш юллары.
Сиңа атап җырым язылмады,
Ялгышымны соңрак аңладым.
Сары сандугачым
Өзлеп сайрыйсың нигә?
Синең иреннәрең
Насыйп иткән соң кемгә?
Яшьлегем дәрманы бетмәгән.
Җанымда исәрлек җитәрлек.
Сиңа дип саклаган саф сөю хисләре
Сүнмәгән, кабынып китәрлек.
Нихәлләрең бар соң, авылдаш?
Йокы керми дисең төннәрдә.
Тирне түгеп тапкан нигъмәтләрең
Китә дисең нигә читләргә.
Нихәлләрең бар соң, авылдаш?
Нигә болай сулган йөзләрең?
Иген уңа иде басуларда,
Икмәк бүлә идек көзләрдә.
Гомер йомгагы өзелмәс төсле,
Ай да яктырта нурланып күкне.
Нигә соң, нигә моңаям икән,
Җиткәндә елның иң соңгы төне?