Әнкәй (икенче вариант)
Тормыш ямен сөйгән саф күңелең
Көч-дәрт бирә сиңа яшәргә.
Язмыш сынауларын узган чакта
Булсаң иде гел янәшәдә.
Тормыш ямен сөйгән саф күңелең
Көч-дәрт бирә сиңа яшәргә.
Язмыш сынауларын узган чакта
Булсаң иде гел янәшәдә.
Кичләр җиткән саен моңсуланып
Чыгасыңдыр капка янына.
Сабырлыклар бирсен сиңа, әнкәй,
Чыдамлыклар бирсен җаныңа.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек.
Бишек җырын җырлап төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Күл өстендә үскән төнбоектай,
Нигә әнкәй йөзең бик боек?
Ни булды? Нигә дәшимсең син миңа?
Күңелемдә шуңа тыңгы юк.
Тәүге ачкан иң мәһабәт ишек,
Туган ильне ачкан ишектер,
Шул ишектән әнкәй ятлап чыкса,
Ерактан да йөрәк ишетер.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек,
Бишек җыры көйләп төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Иркәләп һәм сөеп кенә
Үстерә әнкәй гөлләр.
Әнкәй догасыннан тора
Алдагы безнең көннәр.
Чит җирләрдә гомер кичерәбез.
Тынгы бирми сагыш йөрәккә.
«Сагынганда гына карарсыз», — дип,
Гөл җибәргән әнкәй бүләккә.
Төннәргә әйләнгән көннәремдә
Исән чагың уйлап юанам.
Әти, әти, синең елмаюны
Төшләремдә күреп уянам.
Балачагым тугаена барып,
Әти мәтрүшкәләр җыйгандыр.
Кадерлемнең олы йөрәгенә
Бар яхшылыклар да сыйгандыр.