Соңлама, кил инде (беренче вариант)
Ак чәчәк ата балан,
Күмелгәч гөлгә алан.
Яшь йөрәк ешь тибә,
Искән җилләр миңа:
«Сөйгәнең килә», — дисә,
Песня на букву: С
Соңрак син сагынырсың (икенче вариант)
Мин синнән киткән көннәрдә
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үткп язлар килгән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Соңрак син сагынырсың (беренче вариант)
Син миннән киткән көннәрне
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үтеп язлар җиткән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Су буенда кичке уенда
Кайтавазы булып яшлегемнең
Су буенда гармун моңлана
Сагышларын салып йөрәгемә
Үткәннәргә китеп югала
Су өстендә чәчәк бәйләме
Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.
Сылабаш
Быел җөйне печән чаптым
Кара куйларга гына, шул,
Кара куйларга гына.
Безнең болай утырулар,
Калыр уйларга гына.
Сүнгән өметләр
Өметләрем тагын сүнде инде,
Ничәнче кат сыный язмышым.
Нигә язмыш миңа шулай кырыс,
Кайда булды икән ялгышым?
Сүнмәс рәшә идең
Кайтуыңны көттем өмет өзми,
Минем өчен сүнмәс рәшә идең.
Кошлар киткән яктан күзем алмый,
«Син кайда?» — дип, өзелеп дәшә идем.
Кошлар киткән яктан күзем алмый,
«Син кайда?» — дип, өзелеп дәшә идем.
Күңелемнән сиңа дәшә идем.
Сизенсә дө күңел бергәлеген, —
Язмыш безгә кырыс күз атты.
Син югалдың ерак юл чатында,
Миңа ятлар сөеп сүз катты,
Ялгызлыгым моңнар кузгатты.
Сүнмәс җырым син
Юлыма чыгасың,
Кулларың сузасың,
Оныттың, кадерлем, дисең дә.
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә,
Исемдә, исемдә.
Сәлам әйт, җил
Тугайларга сәлам әйт, җил,
Урманнарга сәлам әйт;
Тау башыннан ай калыкса,
Син аңа да сәлам әйт.
