Сиңа юллар идем

Ал таң нурын сиңа юллар идем,
Күзләремнән үбеп уятсам,
Шул чак мине исләреңә төшереп
Күңел кылларыңны уятса…
Күңел кылларыңны уятса.

Соң түгелдер

Ераклардан йолдыз әзли ярсу яшьлек,
Җирдә сүнмәс утлар барын сизмәенчә;
Беребез күктә, беребез җирдә торып калган,
Яшьлек чакның үтәрләрен белмәенчә.

Соңарган бәхет

Ник тыгын ашыктым,
Ник тагын ялгыштым,
Син диеп язмышым,
Син диеп язмышым,
Шул гомер эчендә
Инде мин кичергән
Газаплар азмы соң,
Газаплар азмы соң?

Соңгы мәхәббәт (беренче вариант)

Мәхәббәттән өмет өзгән чакта,
Синең белән нигә кавыштым?
Сау бул инде! Шушы кавышуым
Булса иде соңгы ялгышым.

Соңгы тапкыр (беренче вариант)

Мин бик озак сине эзлеп тапкан идем,
Юлларыңа шашып йөгереп чапкан идем.
Инде менә очрашабыз соңгы тапкыр,
Кара көздә безне котлап ява яңгыр.

Соңладың (икенче вариант)

Күптән көтә идем сине, күптән,
Күп елларга инде уралып.
Күңелемнең чәчкә аткан язы,
Җәйләрендә син бит булмадың.