Синең белән рәхәт
Ай-йолдызлар бүләк итмә әле,
Нурын сипсен алар күпләргә.
Мәхәббәтең, назлы карашларың
Алып менсен мине күкләргә.
Ай-йолдызлар бүләк итмә әле,
Нурын сипсен алар күпләргә.
Мәхәббәтең, назлы карашларың
Алып менсен мине күкләргә.
Күзләрең якты йолдыздай,
Нурлы кояштай якты.
Синең күзләр йөрәгемдә
Мәхәббәт утын якты.
Өмет өзми, көтеп алган
Син бит олы табышым!
Синең белән, бәгырькәем,
Тулыланды тормышым.
Елмаеп миңа карадың
Бу чынлап каравыңмы?
Белсәң иде сине күргән
Көннәрне санавымны…
Төнгә кереп барабызмы
Нигә былай караңгы?
Әллә томан арабызда,
Әллә авыр карадың?
Җәйләүләрдә тугай,
Тугайларда тургай
Җилләргә лә каршы баралмый,
Сине уйлап янам,
Ник килмисең һаман,
Күңелем эзли сине, табалмый.
Сөйгән Таһир үз Зөһрәсен
Сәйгән Мәҗнүн Ләйләсен
Тәннәр тәнгә нык тартылгач
Гашийк җаннар соң нишләсен
Яшьлегем чәчәк атканда
Сине сөйдем, гүзәлем.
Тик бер үзем генә беләм
Үзәгем өзелгәнен.
Сине очраттым гомеремнең
Ямансу чакларында.
Гөл булып ачылдым кабат
Назлы кочакларыңда.
Ераклардан миңа кабат
Аваз салды язларым.
Күңел күкләремдә балкып
Кабынды йолдызларым
Бу язларда сине көттем,
Уйладым мин сине генә.
Беркем белмәгән серемне
Тыңлады тик сирень генә.