Сөю килә
Ашкына поезд, ашкына,
Каршы килә яшел кыр.
Әй сөюем, олы юлдай,
Мине үзеңә чакыр.
Ашкына поезд, ашкына,
Каршы килә яшел кыр.
Әй сөюем, олы юлдай,
Мине үзеңә чакыр.
Җәйләр икебезгә,
Уртак хисләр бирде
Сандугачлар безгә
Сөю алып килде!
Айлы кичләр, кайнар хисләр,
Сөю килде безгә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Көтмәгәндә килгән сөю безне
Кавыштырды яшьлек таңында.
Назлар тулы күз карашың
Шифа була моңлы җаныма.
Бу дөньяда берни яңа түгел,
Бер-бер артлы бар да кабатлана.
Кабатлана көзнең салкыннары,
Һәм җилбәзәк яз да кабатлана…
Сөю гөлен бары сиңа бирәм,
Җил-яңгырдан сакла, сындырма.
Синең куллар җылы, мин бит беләм,
Өшетмә син аны, туңдырма.
Бүләк итмим сиңа йолдызларны,
Таңнар аткач алар югала.
Вәгъдә итмим сиңа әллә ниләр,
Сүзләр дә бит бер мәл онытыла.
Сөю бирдең һәм мин шашып,
Кояшлы җырлар яздым.
Күкләргә шатлык өләшеп,
Гел җырлап торды сазым.
Тугайдагы гөлләр сымак
Табигать ямьнәребез,
Сөмбелем, җан гөлем.
Кара урманга кергәч тә
Уңга каерылгач та да.
Эх, дускаем рәхәт яшә
Миннән аерылгач та.