Сине көтәм (беренче вариант)
Авыл өсләрендә айлы кичтә
Безнең дә бар иде пар йолдыз.
Аерылмабыз кебек иде һич тә
Бүген килеп нигә мин ялгыз?
Авыл өсләрендә айлы кичтә
Безнең дә бар иде пар йолдыз.
Аерылмабыз кебек иде һич тә
Бүген килеп нигә мин ялгыз?
Менә тагын көзләр җитте,
Менә тагын яфрак коела.
Салкын көзнең сары төсе
Сагыш сала, күңел боега.
Кайдан сине эзлим икән,
Кошлар белән китим микән?
Иңнәремдә талмас җилкән,
Юлларымда сары чирәм.
Мин беләм, сине сөйгән кебек,
Беркемне дә сөя алмам!
Алдама алтыннар күрсәтеп,
Алдама күз яше белән!
Әллә үзебез башкамы,
Әллә сөю үзгәргән.
Ят карашлар гына калган
Сөю тулы күзләрдән.
Адаштыңмы бураннарда, иркәм?
Адаштыңмы давылларда иркәм?
Син кайда соң? Диңгезләрдә микән?
Чакыр мине: булам сиңа җилкән.
Сагынуларда янамын, дип,
Кемгә дә сөйләмәдем.
Мин һаман сине көтәмен,
Мин һаман сөям әле.
Таңнар сихри атмый син булмагач,
Йолдызларның кими яктысы.
Синең белән генә тормыш ямьле,
Сөюнең дә син иң яктысы.
Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.
Әгәр еракларга китеп барсам,
Сагынудан синдә янса утлар —
Бәхет тамчылары булып тамар
Сиңа гына язган назлы хатлар,
Сиңа гына язган назлы хатлар.
Чәчәккә тулы ялан,
Нигәдер ошый балан.
Чәчәгенең ак таҗлары —
Гүя яшьлегем язлары —
Күңелкәем сездә һаман.