Таң чыгы
Йолдызлар елаган күренә күргәнгә
Күз яше җемелди таңнарда үләндә.
Чулпанмы елаган, Зөһрә яшьләреме,
Әллә ишеткәнме ул минем дәшкәнне.
Йолдызлар елаган күренә күргәнгә
Күз яше җемелди таңнарда үләндә.
Чулпанмы елаган, Зөһрә яшьләреме,
Әллә ишеткәнме ул минем дәшкәнне.
Таныш урман аша кайтып киләм
Аткан чакта чыклы яңа таң.
Куакларым яфрак кулы белән
Сыйпап кала минем яңактан.
Ал таң нурын сиңа юллар идем,
Күзләремнән үбеп уятсам,
Шул чак мине исләреңә төшереп
Күңел кылларыңны уятса…
Күңел кылларыңны уятса.
Сер сөйли урман офыкка,
Башын куеп иңенә.
Янымда сөйгәнем юкка,
Сөйли алмыйм мин генә.
Булса да юлларым чыклы
Хисләрем тыялмадым,
Юлларыма алып чыкты
Эчтәге хыялларым.
Мәхәббәт — гомернең балкышы.
Шул балкыш сүнмәсен гомергә
Җылытсын сине дә, җылытсын мине дә,
Мәхәббәт гомергә, гомергә.