Ошатам сине
Ошый миңа синең күзләрең,
Сөеп караганда, яратып.
Торыр идем һәрчак аларны
Гел үземә генә каратып.
Ошый миңа синең күзләрең,
Сөеп караганда, яратып.
Торыр идем һәрчак аларны
Гел үземә генә каратып.
Очрашулар, хушлашулар —
Безнең гомер, безнең язмыш.
Каршы алса куанычлар,
Озатканда, була сагыш.
Артларымнан йөреп туйдырдың син,
Син бит миңа дошман шикелле.
Юк, кирәкми, чыкма юлларыма,
Яратуың синең икеле.
Җир — өстеннән, әй өстеннән,
Йолдызлардан эзләдем.
Мин яныңда йөреүемне,
Ник син җаным белмәдең.
Юлларыңнан узармын, кулларымны сузармын,
Бергә үтәрбез озын юлларны.
Күзләремә кара син, хисләремне аңла син,
Икәү җырларбыз иң матур җырларны.
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Оренбур ягын сагына күңел.
Искә төшә сабый чакларым…
Әй, атаклы Оренбур шәле,
Җил-давылдан мине сакладың.
Кайдан килгән сиңа? Кайдан килгән?
Бу хаклы да, яман саранлык.
Җанкаемны фида кылганда да,
Йөрәгемне яулар чарам юк.
Йомшак кына җилләр: «Оныт», — диләр,
Кайгырмаска (уфтанмаска) киңәш бирәләр.
«Оныт» дигән төсле нечкә гөлләр
Әкрен генә җилгә иеләләр.