Очрашу җыры (икенче вариант)
Сәлам булып яңгырасын
Моңлы җырыбыз.
Барыгызга да җитәрлек
Күңел җылыбыз.
Пар күгәрченнәр шикелле,
Пар күгәрченнәр шикелле
Гөрләшеп кенә яшәгез,
Тигез булыгыз.
Сәлам булып яңгырасын
Моңлы җырыбыз.
Барыгызга да җитәрлек
Күңел җылыбыз.
Пар күгәрченнәр шикелле,
Пар күгәрченнәр шикелле
Гөрләшеп кенә яшәгез,
Тигез булыгыз.
Килдем сезгә Идел-диңгез кичеп,
Сезне сагынып канатланып-өчып.
Кош канатлары түгел иңемдә
Җыр канатлары минең күңелемдә.
Килдем, дуслар, Идел-диңгез кичеп,
Сезне сагнып, кошлар кебек очып.
Кош канатлары түгел иңемдә,
Җыр канатлары минем күңлемдә.
Одес дигән зур калада
Урамнан солдат бара;
Безнең хәлне сорасагыз,
Аркабыздан тир ага.
Авылымның йөзек кашы
Көмеш сулы чишмәм
Җырлы чишмәм, моңлы чишмәм
Изге Олы чишмәм
Күңелемә дәва кебек була
Көндә сине искә алуым,
Нишләр идем әгәр бу дөнъяда
Син булмасаң, туган авылым?!
Мәмәтем минем, урман-кырларга,
Биек тауларга якын урнашкан.
Тау битләрендә, сабан туенда
Ике бәхет бергә табышкан.
Оч, күңелем, ерак офыкларга,
Югарыга очар кош булып.
Тургай җыры кебек моңың кайтсын,
Туган җиргә матур җыр булып.
Исә әче, җилләр исә,
Кыш киләсе сиздереп.
Каңгылдашып казлар китә
Үзәкләрен өздереп.
«Очрашырбыз», — дидең… Очрашмадык…
Югалдың син инде мәңгегә…
Алларыңда кар-буранлы юллар..
Ах адашты ялгыз җан гына.