Миңа синнән берни кирәк түгел
Миңа синнән берни кирәк түгел,
Яратмасаң да ярый.
Бары сагышланган йөзең генә
Йөрәгемне яралый.
Миңа синнән берни кирәк түгел,
Яратмасаң да ярый.
Бары сагышланган йөзең генә
Йөрәгемне яралый.
Мине сине онытырга кирәк,
Үткәннәрне кат-кат исләмәскә.
Тик ничек соң, кайдан көч табарга,
Очрашулар кабат эзләмәскә?
Мине сине онытырга кирәк,
Үткәннәрне кат-кат исләмәскә.
Тик ничек соң, кайдан көч табарга,
Очрашулар кабат эзләмәскә?
Гомерлек төн булмас, әгәр
Яктылыкны эзләсәң.
Мәңгелек сөюләр булмас,
Әгәр үзең сөймәсәң.
Миңа кара, миңа гына кара,
Күңелеңә сеңеп калырмын.
Татлы йокыларың алып торып,
Йөрәгеңә кереп, йөрәгеңә кереп
Йөрәгеңә кереп калырмын.
Үпкәләмә инде шул кадәр,
Кузгалып китәргә ашыкма.
Үзем дә гаепле, бит сине
Өзелеп яратам артык та.
Ташкын булып килеп кердең,
Күргәч әллә нишләдем.
Тәнемдә уйный ялкыннар,
Янам-көям кичләрен.
Кайда йөрсәм, нишләсәм дә
Күңелем сиңа тартыла.
Назлы кочагыңда
Эрергә ашкына.
Сихерле карашың белән
Йөрәгемә ут салдың,
Серле карап, бер елмаеп,
Йөрәктә урын алдың.
Өзелеп сөеп мишәр кызын,
Матур җырлар җырладым.
Күпме яратып йөргәнне,
Бәгырькәем, сизмәдең.
Мишә буйларында, ай тал тирәк.
Тал тирәктә кошлар сайраша.
Җырламыйча күнел ничек түзсен.
Ташкын булып хисләр кайнаса.