Минзәлә
Барасызмы Минзәләгә,
Мин барам Минзәләгә;
Минзәләне күрер өчен
Йөрәгем өзгәләнә.
Барасызмы Минзәләгә,
Мин барам Минзәләгә;
Минзәләне күрер өчен
Йөрәгем өзгәләнә.
Тавышкаең кыңгыраудай
Колагымны чыңлатыр.
Кемдер өчен кемдер матур,
Минем өчен син матур!
Минем өчен, минем өчен,
Минем өчен син матур!
Чәчләремә кагылып үтте яз җиле,
Без кавышкан көннәр дә яз иде.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шулчак әйләнгәннәре.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шул чак әйләнгәннәре.
Гомерем буе мин бит ялгызым,
Эзлимен сине, якты йолдызым.
Югалдың кайларда?
Юл алдың кайдарга?
Синсез, йолдызым, юлым бик озын…
Иркәң кем, дип сорасагыз,
Минем иркәм — биюче.
Иркәм бик оста биюче,
Мине өзелеп сөюче.
Мин — асыл егетләрнең берсе,
Миндәй ирләр бүген бик аз, белче,
Үзем уңган, үзем булган, күрче,
Бәхетле итәрмен сине, килче.
Иртән кәһүә китерермен,
Мерседеста гына йөртермен.
Гомерем дә жәл түгел сиңа,
Йөрәккәем яна!
Мине бик тә сагынганда,
шашып-шашып сагынганда,
түзалмаслык (шашып-шаышп) сагынганда
җырла әле бер матур җыр.
Мине онытырга мөмкин түгел,
Онытырмын диеп уйлама.
Сихерләдем сине, алып сөюемне,
Эчәр суым булыр һавадан.
Мине күрмичә йөрисең…
Мин син дип янам…
Сиңа булган мәхәббәтем
Сүрелми һаман…
Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
Күңелеңнең «көтми икән…» дигән
Шикле уен берүк ишетмә.