Мәхәббәтем (беренче вариант)
Син ант иттең, вәгъдә бирдек:
«Гомерлеккә яр булырмын, — дип, —
Арган-талган чакларыңда
Йөрәгенә ял булырмын», — дия.
Син ант иттең, вәгъдә бирдек:
«Гомерлеккә яр булырмын, — дип, —
Арган-талган чакларыңда
Йөрәгенә ял булырмын», — дия.
Йолдызлары үзенә чакырып торган
Тын кичләрне күңелем юксына.
Мәхәббәтем минем,
Ерак йолдыз кебек,
Серле килеш калды шул сиңа…
Үзеңә каратып бер сөй,
Кочаклап ярат инде!
Сине сагынган чакларым,
Сагыштан сакла мине!
Мәхәббәт, нишләттең син мине?
Хисләрне чолганың, йолдызга караттың,
Күңелне баеттың, телемне бал иттең,
Зиһенне чуалттың, нишләттең, нишләттең?
Мәхәббәт — гомернең балкышы.
Шул балкыш сүнмәсен гомергә
Җылытсын сине дә, җылытсын мине дә,
Мәхәббәт гомергә, гомергә.
Иң серле караш ташлыйсың,
Ә мин сиңа күз кысам.
Юри гашыйк булган булып,
Мин үзем чынлап кызам.
Мин үзем чынлап кызам.
Җир яшәрмәс, гөл ачылмас — төшми яңгыр тамчысы;
Сине күргәч, йөрәгемдә
Кабынды ялкын;
Нигәдер син миңа хәзер
Бик якын, якын.
Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Бер күрүдә күңелемә кердең,
Бул дидең миңа гына.
Әйе диеп җавап бирде йөрәк
Бәгърем сиңа гына.