Яраланган йөрәк

Сүз йөретмә, гөнаһыннан курык,
Кеше сүзе — кеше үтерә.
Яман күзләрдән, гайбәт сүзләрдән
Йөрәкләргә хәнҗәр ут керә.

Яра

Ак каенның йөзен, телеп,
Исемемне язгансың.
Йөрәктәге сагышыңны,
Бүлеп аңа салгансың.
Юларымның шул тирәдән,
Үтәрен белдең микән.
Җанымны бер кояр өчен,
Каенны телдең микән.
Син янасың, мин янамын,
Икебез дә бер яра.
Ак каенның тәнемдә яра,
Үкенеч кебек кара.

Яннарымда әгәр син булмасаң

Чәчлремне йомшак җилләр сыйпый,
Ул җилләрдә синең назларың,
Йөрәгемә яңа сулыш бирә,
Синең бүләк иткән язларың.

Яннарыма очып килер идең

Әллә инде сизгерлегең җитми,
Әллә инде инде үзем оялчан (кыюсыз).
Яннарыма очып килер идең
Хисләремне әгәр тоялсаң.