Исмә әле җил

Исмә әле җил, исмә әле.
Җаннарымны кисмә җил.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.

Истанбул

Япь-яшь егет җырлый,
Күңеле ник ярсый?
Нигә көе өзә бәгырьне?
Читтә гомер итсәң,
Туган яктан искән
Җилләренә тикле кадерле.

Истәлеккә бер җыр бүләк итәм

Үтмәс тесле иде бергә чаклар,
Мәңгелек җәй иде йөрәктә.
Кошлар китеп бара безнең яктан,
Моң калдырып туган төбәктә.

Исәнмесез (беренче вариант)

Исәнмесез, гашыйк тургайларым,
Исәнмесез, ачык кырларым.
Сайрамагыз әле өздерепләр,
Өзәсез бит күңел кылларын.
Исәнмесез, таптар сукмакларым,
Исәнмесез, кайтыр юлларым.
Үземнең дә алда юлларыма
Килеп чыга яңа җырларым.

Имән яфраклары моңсу шаулый

Кызылланып кала офык арты,
Көн дә кичен кояш байганда,
Авыр була икән аерылышу,
Йөрәк мәхәббәттән янганда.

Исемдә…

Җил-давыллар куркытмыйлар мине,
Синең мәхәббәтең һаман минем янда.
Үрләр аша, калын урман аша,
Омтылам мин канатлы кош кебек алга.