Исмә әле җил
Исмә әле җил, исмә әле.
Җаннарымны кисмә җил.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Исмә әле җил, исмә әле.
Җаннарымны кисмә җил.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Ул болай да онытылмый.
Ул болай истә гел.
Япь-яшь егет җырлый,
Күңеле ник ярсый?
Нигә көе өзә бәгырьне?
Читтә гомер итсәң,
Туган яктан искән
Җилләренә тикле кадерле.
Үтмәс тесле иде бергә чаклар,
Мәңгелек җәй иде йөрәктә.
Кошлар китеп бара безнең яктан,
Моң калдырып туган төбәктә.
Исәнмесез, гашыйк тургайларым,
Исәнмесез, ачык кырларым.
Сайрамагыз әле өздерепләр,
Өзәсез бит күңел кылларын.
Исәнмесез, таптар сукмакларым,
Исәнмесез, кайтыр юлларым.
Үземнең дә алда юлларыма
Килеп чыга яңа җырларым.
Төштем инеш буена,
Суда таллар коена.
Син дә бүген тал янына
Килерсең күк тоела.
Чыклы, чәчкәле болында
Таңнар аттырсак икән.
Сандугачлар да кавыша,
Без дә кавышсак икән.
Җир йөзендә минем бергенәм,
Күңелемдә минем гөлгенәм,
Кояштай елмаеп кара әле,
Бергенәм, бәхетем, Илүзәм.
Кызылланып кала офык арты,
Көн дә кичен кояш байганда,
Авыр була икән аерылышу,
Йөрәк мәхәббәттән янганда.
Иртә дә генә торам, юлга чыгам,
Иңнәремә шәлем ябынам.
Кемне сагынасың, дип сорамагыз,
Күк күгәрченемне сагынам.
Җил-давыллар куркытмыйлар мине,
Синең мәхәббәтең һаман минем янда.
Үрләр аша, калын урман аша,
Омтылам мин канатлы кош кебек алга.