Имәннәр шаулый
Тормыш кочагында,
Икәү яшь чагында,
Бер-беребезне өзелеп сөйгәндә.
Алтын көз көнендә,
Басу киңлегендә
Утырттык без япь-яшь имәннәр.
Тормыш кочагында,
Икәү яшь чагында,
Бер-беребезне өзелеп сөйгәндә.
Алтын көз көнендә,
Басу киңлегендә
Утырттык без япь-яшь имәннәр.
Сөю газабыннан интексә дә,
Очраша алмый икән ике яр.
Карагайлы урман эчләрендә
Өзгәләнгән кебек Сак-Соклар.
Иделкәем, агасың син,
Агасың бик еракка.
Агасың бик еракка.
Дулкын булып, әйткән сүзең
Бәреп керә йөрәккә.
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.
Кайттым Идел буйларына,
Ярларына иелдем.
«Бәгърем» дип дәште миңа,
Һәр дулкыны Иделнең.
Бәлки, бик сагынмам
Дип киттем авылдан,
Ә күңел барыбер сагына.
Син калдың шул анда —
Сагынам шуңа да.
Гомер ит син исән-сау гына!
Җырлый-җырлый чыгам язгы таңда
Хәтфә кебек, Идел кыр сымак.
Иртән сайрый сабан тургайлары,
Җылы бирдең минем җырыма.
Ирекле кош күктә сайрый,
Бөтен җиhан көч-дәрт ала.
Башкаларны шатландыру,
Үзенә ул бәхет аңа.
/Рамил җыры, шаян җыр/ Иртән торып эшкә барам, Ачып керәм йозакны. Ачып булмый кешеләрнең Җанындагы тозакны. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, их кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән торып эшкә барам, Җырлап «Сарман» көенә. Минем сөенгәнне күреп, Ярты Казан көенә. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән … Читать далее
Гомер-елга ага, дулкын ярга кага,
Көннәр, төннәр санап, еллар артта кала.
Кул болгап озатты хыялый балачак,
Тик әти-әнигә мин һаман да бала.
Тигез мәхаббәткә шатлык өстәп тудым,
Тәүге адымымнан күпме гомер узган.
Таеп китмәс өчен тормыш сукмагында,
Әти белән әни һаман кулын суза.