Елмаю (икенче вариант)
Елмаеп туа матур таңнар,
Елмаеп килә җылы язлар,
Дөньяда иң гүзәл җирдә
Шатланып — елмаеп бергә
Яшәек без, яшәек, дуслар.
Елмаеп туа матур таңнар,
Елмаеп килә җылы язлар,
Дөньяда иң гүзәл җирдә
Шатланып — елмаеп бергә
Яшәек без, яшәек, дуслар.
Күтәреп күңелем пәрдәсен,
Җен түгел, син кердең, сөюем.
Бу минем мәңгегә булсын дип,
Чын итеп, зур итеп сөюем.
Ниләр булды үзеңә,
Ике кара күзеңә?
Мә кулъяулык, сөрт яшеңне,
Сөйлә серең үземә.
Төне буе яңгыр ява, тәрәзәм елый,
Өй караңгы ичмасам, син иркәм елмай.
Син елмайсаң, өй яктырып китәр сымак,
Өлгеләрдә күз яшьләре кибер сымак.
Кояш чыкса, чәчкә күзен ача
Син дә миңа назлы гөл генә.
Күңел күркем бер ачылсын, иркәм,
Елмай әле, елмай бер генә.
Мин елмаеп чыктым алларыңа,
Син курмәмеш булып утеп киттең.
Караш сирпмәсәң дә, бер борылып,
Җаннарыма тиклем өтеп киттең.
Елмаеп карале бер генә,
Күзеңнән очкыннар сибелсен.
Терелсен яралы күңелләр,
Яктылыкка җаннар күмелсен.
Еллар сүтеп килдең син нигә?
Аккошым бул дидең ярым.
Күңел түрләренә үтәр идем
Җанкайларым тапса үз парын.
Ике яр кушылыр шикелле
Елгалар саеккан чагында.
Көймәгә утырып юл чыктык,
Шәүләбез дулкында чагыла.
Яфрак койган агачларның
Йоклаганын да көтми.
Җиргә каныккан болытка,
Уй җитсә дә, буй җитми.