Дим-дим
Җилфер-җилфер, дим-дим,
Йөргән чакта, дим-дим,
Җилләр ача куенымны.
Янып-көеп, дим-дим,
Йөргән чакта, дим-дим,
Дуслар ача күңелемне.
Җилфер-җилфер, дим-дим,
Йөргән чакта, дим-дим,
Җилләр ача куенымны.
Янып-көеп, дим-дим,
Йөргән чакта, дим-дим,
Дуслар ача күңелемне.
Шатланам дуслар булганга,
Алма бишкә бүләрлек.
Баш катканда киңәш сорап,
Эч серләрен сөйләрлек.
Дус, дус, дус, мәңгелеккә дус,
Күңел түремә дускаем син уз,
Күңел түремә дускаем син уз.
Зарланасың да, моңланасың да,
Булмаган чакта яныңда чын дус,
Булмаган чакта яныңда чын дус.
Йөрәгемдә утлар янса,
Әйтер сүзем күп җыелса,
Шатлыкларны тыныч (шашып) каршыладым,
Кайгыларны яшьсез күтәрдем.
Яннарымда дуслар булгангамы,
Тоймаганмын еллар үткәнен.
Матур җырдан гына тормый,
Гомерләрнең һәр көне.
Кечкәй генә шатлыктан да,
Эшлә, син бәйрәм үзең!
Бар эле, бар дуслар белән
Ашап-эчәсе.
Бар эле бар сезнең белән
Бәйрәм итәсе!
Дуслар кирәк! Дуслар — терәк
Тормыш юлында.
Дуслар белән гөрләп яшәү —
Ходай кулында.
Шатлыклар уртаклашырга
Җыелган дусларыбыз.
Дуслар белән бергәләшеп
Күңел ачкан чагыбыз.
Килдек сезгә, якынайтып ерак юлларны,
Күңелләргә канат итеп якты уйларны.
Рәхмәтебез чиксез безнең, кадерле дуслар,
Хөрмәт итүегез өчен безнең җырларны.
Карашым шәфәкътә,
Яңа ай, йолдызда…
Күңелем — сөйкемле
Ут кебек бер кызда!
Әй, энҗе тешләре,
Оялчан күзләре…
Әй, аның назланып
«Кит!» дигән сүзләре.