Дәрвиш юлы
Салыгызчы миңа татлы шәрап,
Төшим әле күңел төбенә.
Бер минутка, бер мизгелгә генә
Күтәрелим йолдыз күгенә.
Салыгызчы миңа татлы шәрап,
Төшим әле күңел төбенә.
Бер минутка, бер мизгелгә генә
Күтәрелим йолдыз күгенә.
Гөрләвекләр ага гөрләп,
Кошлар канат кагына.
Талпынып кайта аккошлар
Дәръялар аръягыннан.
Кешеләргә нәрсә җирдә җитми,
Дәрман юкмы гѳрләп яшәргә?
Мал артыннан куып гомер үтә…
Ә яшәргә? Кайчан яшәргә?
Төйәгемә күз ташласам,
Хәсрәтләрем кузгала,
Зифа камышын саргайтып,
Сулар кими елгада,
Эчәр сулар да корыса,
Дөньябыздан ни кала?
Әниемнең әнисе
Әбием була минем.
Әби генә түгел әле,
Ул минем дәү әнием.
Дусым белән ерак түгел
Күрше торабыз.
Уйныйбыз курчаклар белән
Өйләр корабыз
Дус булып гел дә
Йөрибез бергә.
Бармы дуслар безнең шикелле?!
Мин үскәч, десантник булам,
Әзерләнәм бүгеннән.
Кул булгармын әле сезгә
Туган илем күгеннән.
Дустым гармун уйната,
Был — был кебек сайрата.
Җырларга да ярата.
Көлеп күңел юата.
Дәшмәгез, дәшмәгез, дәшмәгез,
Тимәгез, тимәгез ярама.
Артык зур һәм тирән ул яра,
Йөрәгем урталай ярыла.