Әткәй (өченче вариант)

Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.

Өзгәләнмә зинһар, әнкәй

Өзгәләнмә, зинһар, әнкәй җаным,
Ишетәм бит синең тавышны.
Ходай безгә шулай кушкан икән,
Алыштырып булмый язмышны.

Яңа ел вальсы (беренче вариант)

Ап-ак дөнья тынып калган, Тарафларда бетмәс сагыш. Яшьлегемне эзләп киләм, Син дә ияр миңа язмыш. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып йөрәгемә. Ерак еллар арасында, Сөйгәнемнең эзе калган. Син минеке, мин синеке Дигәннәре истә һаман. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып … Читать далее

Ялгыз үткән төн

Бүген очрашмадык. Үкенәсеңме,
Ялгыз үткәненә бу төннең?
Мин үкенәм. Син бит якты нуры
Туачак һәр таңның, һәр көннең.

Хаталар төзәлмәсләр

Сахраларга барган чакта,
Гөлләргә кагылырсың.
Кайларда йөри икән, дип,
Ярыңны сагынырсың.
Гөлләр, хуш исләр таратып,
Әйләндерер башыңны.
Яшьлек хаталарың өчен
Койма, җаным, яшеңне.

Хатирәләр — тулпар атларым

Таң ата да, көн дә кояш чыга,
Керфекләрен ачып, елмаеп.
Саба җиле чык суларын түгә,
Соңгы йолдыз сүнә моңаеп.