Әткәй (өченче вариант)
Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.
Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.
Өзгәләнмә, зинһар, әнкәй җаным,
Ишетәм бит синең тавышны.
Ходай безгә шулай кушкан икән,
Алыштырып булмый язмышны.
Балаларда, балаларда
Тормышыбызның яме.
Кызларым дип, улларым дип,
Яши һәр әти-әни.
Ап-ак дөнья тынып калган, Тарафларда бетмәс сагыш. Яшьлегемне эзләп киләм, Син дә ияр миңа язмыш. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып йөрәгемә. Ерак еллар арасында, Сөйгәнемнең эзе калган. Син минеке, мин синеке Дигәннәре истә һаман. Карлар ява, карлар ява Өерелеп тирә юньдә, Карлар түгел, моңнар ява Сагыш салып … Читать далее
Әкрен генә карлар ява,
Утырам уйга калып.
Үткәннәрне искә алып,
Яшьлегемне сагынып.
Бүген очрашмадык. Үкенәсеңме,
Ялгыз үткәненә бу төннең?
Мин үкенәм. Син бит якты нуры
Туачак һәр таңның, һәр көннең.
Чигә чәчләрем агарды,
Ак шәлләр ябынганга.
Ак шәл ябынганга түгел,
Иркәмне сагынганга.
Йолдызлар сүнде, төн узган инде,
Бер йолдыз калды, ул Чулпан иде.
Сахраларга барган чакта,
Гөлләргә кагылырсың.
Кайларда йөри икән, дип,
Ярыңны сагынырсың.
Гөлләр, хуш исләр таратып,
Әйләндерер башыңны.
Яшьлек хаталарың өчен
Койма, җаным, яшеңне.
Таң ата да, көн дә кояш чыга,
Керфекләрен ачып, елмаеп.
Саба җиле чык суларын түгә,
Соңгы йолдыз сүнә моңаеп.