Хатлар яздым
Хатлар яздым сиңа, хатлар яздым,
Йөрәгемә кушып назларны.
Тынычлыгын җуйды минем җаным,
Ник аларга җавап язмадың?
Хатлар яздым сиңа, хатлар яздым,
Йөрәгемә кушып назларны.
Тынычлыгын җуйды минем җаным,
Ник аларга җавап язмадың?
Бакчадагы гөлләремне
Өзми сиңа сакладым.
Көзләр җитте, гөлләр шиңде,
Ә син һаман кайтмадың.
Сине төштә күрдем — йөри идең
Сәхрәләрдә ап-ак күлмәктән.
Үпкә тулы күзләреңә бактым —
Ыңгырашу чыкты йөрәктән.
Инеш буенда тирәкләр
Нигәдер уйга талган.
Бергә йөргән сукмакларда
Яшьлек эзләре калган.
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп…
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.
Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.
Өметләрем тагын сүнде инде,
Ничәнче кат сыный язмышым.
Нигә язмыш миңа шулай кырыс,
Кайда булды икән ялгышым?
Авыл өсләрендә айлы кичтә
Безнең дә бар иде пар йолдыз.
Аерылмабыз кебек иде һич тә
Бүген килеп нигә мин ялгыз?
Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.
Син югалтсаң мине бөтенләйгә,
Күзләреңдә сүнәр чаткылар.
Йөрәгеңә төшәр бозлы сагыш,
Сүзләреңә иңәр ачы зар.