Хатлар яздым

Хатлар яздым сиңа, хатлар яздым,
Йөрәгемә кушып назларны.
Тынычлыгын җуйды минем җаным,
Ник аларга җавап язмадың?

Төшләремә кердең

Сине төштә күрдем — йөри идең
Сәхрәләрдә ап-ак күлмәктән.
Үпкә тулы күзләреңә бактым —
Ыңгырашу чыкты йөрәктән.

Торналар шикелле

Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп…
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.

Су өстендә чәчәк бәйләме

Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.

Сүнгән өметләр

Өметләрем тагын сүнде инде,
Ничәнче кат сыный язмышым.
Нигә язмыш миңа шулай кырыс,
Кайда булды икән ялгышым?

Сине көтәм (беренче вариант)

Авыл өсләрендә айлы кичтә
Безнең дә бар иде пар йолдыз.
Аерылмабыз кебек иде һич тә
Бүген килеп нигә мин ялгыз?

Сиңа атап җырлар яздым

Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.

Син югалтсаң мине

Син югалтсаң мине бөтенләйгә,
Күзләреңдә сүнәр чаткылар.
Йөрәгеңә төшәр бозлы сагыш,
Сүзләреңә иңәр ачы зар.