Әйдә, елмай

Елмайсаң, галәмнәр яктырыр,
Көн болытлы булганда.
Йөрәктә шат хисләр уяныр,
Бары бер елмай гына.
Синең шаян күзләрең
Вулкан сыман ут чәчә.
Ах, харап булдым кебек,
Гыйшыктан йөрәк чәнчә.

Курай (беренче вариант)

Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.

Онытмагыз ялгыз әтиләрне

Әти кеше, гомер көзләреңдә
Ялгыз калдың, ялгыз, берүзең.
Улларың да килеп хәлең белми,
Юылмаган күптән тәрәзең.

Соңгы юлга озатам әниемне

Бәгырьләрне телеп, өметләрне өзеп,
Киттең дөньябызны ятимләп.
Өебезнең нуры, бакчабызның гөле
Бер мизгелдә сүндең, шиңдең лә.

Тәрәзәләр — әни күзләре

Тәрәзәне ачып кош очырдың
Ул кошчыгың, әни, мин идем.
Бәхет эзләп киттем туган җирдән
Бәхет агачыннан өзелдем.

Әнкәй гөле (беренче вариант)

Чит җирләрдә гомер кичерәбез.
Тынгы бирми сагыш йөрәккә.
«Сагынганда гына карарсыз», — дип,
Гөл җибәргән әнкәй бүләккә.

Әтиемә (икенче вариант)

Бу дөньяда син бар чагында да
Кайнагандыр тормыш, кайнаган.
Бер карасаң, синнән мина, әткәй,
Мирас булып берни калмаган.