Бәхетемнең кояшы бул, ярым
Кешелеккә яз китергән таңның
Яктысында синең йөзне күреп,
Актарылып Идел ташыган күк,
Мәхәббәтем алды тулы ирек…
Кешелеккә яз китергән таңның
Яктысында синең йөзне күреп,
Актарылып Идел ташыган күк,
Мәхәббәтем алды тулы ирек…
Иркә нурлар күңелемдә
Уйный бүген, уйный.
Язлар яна йөрәгемдә
Кояш булып елмай.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Гел янәшә барсын юллар.
Бәхет өчен күп кирәкми,
Минем куллар — синең кулда,
Синең куллар — минем кулда.
Тылсымлы бәхет кошын,
Үзем бер күрсәм иде.
Төшләремә булсада,
Ул килеп керсә иде.
Ышанамын нигәдер,
Шул кошның барлыгына.
Кайчанда бер мәл килеп,
Ул мине табырына.
Күңелемә тиңдәш итәм
Ярсыган бураннарны.
Давылларга каршы атлап,
Әйләнәм урамнарны.
Давылларга каршы барам,
Офык ачылмас кебек.
Йөрәгемнең янулары,
Мәңге басылмас кебек.
Көтеп кенә торган төсле
Ыҗгыр җил бураннары.
Давылларга каршы атлап,
Әйләнәм урамнарны.
Бураннарга каршы барам,
Офык ачылмас кебек.
Йөрәгемнең янулары
Мәңге басылмас кебек.
Яз сандугачлар кайткач, гөлләр дә чәчәк аткач,
Сагынып көтәм иркәм гелән сине.
Язгы нурдайдай булып, назлы моңнарын алып,
Яннарыма сылу килче, кил инде.
Бирче, сөеклем, кулың, гомерлек олы юлга.
Әйдә үтик тормыш юлын, бергәләп.
Үткәннәр үкенечле, сагышлы, көенечле.
Эрнетмәсен үзәгеңне өзгәләп.
Бирмә мине беркемгә дә,
Калканым бул, яуса ут.
Мәхәббәтне бүлгәләргә
Беркемнең дә хакы юк.
Агым суга ташламыйлар
Ак каен каерысын;
Аккошлар да бергә-бергә,
Без нигә аерым соң?