Гомер җитмәде (Нидер җитмәде)
Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!
Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!
Җан яраткан кешесенә
Күңел тартыла.
Чын гашыйклар утка керә
Сөю хакына.
Бер күрүдә, тик бер күрешүдә
Сихерләнде кебек йөрәгем.
Нишлим, нихәл итим, гашыйк иттең бит син.
Үзең генә, бугай, белмәдең.
Тәүге кабат сине
Мин күргән идем.
Сиңа гашыйк булып
Мин йөргән идем.
Айның якты нуры җиргә атылганда,
Чәчләремнән сыйпап җилләр искәндә.
Хисләр ташый микән
Яшьли сөйгән ярым
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Заһир:
Йолдызларга йолдыз атылганда,
Очрашканнар көннәр төн белән.
Бу дөньяны белгәнемнән алып,
Синең барлыгыңны мин беләм.
Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?
Мин әле сиңа вәгъдәләр бирмим,
Моң чишмәсеннән, моң аласым бар:
Сагынулар аша, зарыгулар аша
Мәхәббәтемнең сыналасы бар.
Ничек яшәдем икән мин
Син очраган көнгә кадәр?
Бер ел үткән кебек, сине
Бер тәүлек күрмәсәм әгәр.
Бөдрә таллар таң җиленнән
Тирбәлә талгын гына;
Бер сандугач өзелеп-өзелеп
Моңнарын агылдыра.