Гомер җитмәде (Нидер җитмәде)

Икебез икегә, икегә бүленгән,
Калганбыз язмышның ике ярында.
Исеңә төшермен, ничекләр тузәрсең,
Шул кадәр өзелеп сагынган чакта!

Гашыйк иттең

Бер күрүдә, тик бер күрешүдә
Сихерләнде кебек йөрәгем.
Нишлим, нихәл итим, гашыйк иттең бит син.
Үзең генә, бугай, белмәдең.

Галия җыры

Айның якты нуры җиргә атылганда,
Чәчләремнән сыйпап җилләр искәндә.
Хисләр ташый микән
Яшьли сөйгән ярым
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?

Галия белән Заһир дуэты

Заһир:
Йолдызларга йолдыз атылганда,
Очрашканнар көннәр төн белән.
Бу дөньяны белгәнемнән алып,
Синең барлыгыңны мин беләм.

Вәгъдәләр кирәкми

Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?

Вәгъдәләр бирмим

Мин әле сиңа вәгъдәләр бирмим,
Моң чишмәсеннән, моң аласым бар:
Сагынулар аша, зарыгулар аша
Мәхәббәтемнең сыналасы бар.