Бир кулыңны
Моңа кадәр, сылу, кайда булдың,
Әллә инде качып айда тордың?
Моңа кадәр, сылу, кайда булдың,
Әллә инде качып айда тордың?
Бик сагынсаң әгәр мине
Зәп-зәңгәр күккә карап.
Син яшәгән якка таба
Аккошлар очып бара.
Бик сагындым уйчан күзләреңне,
Минем өчен алар бер генә;
Белмим, тагын кем бар икән җирдә
Төшенүче алар серенә.
Торсам иртән, уйларымда йөртәм,
Ятсам — төшләремә керәсең.
Бик сагындым, иркәм, нишлим икән,
Бик күрәсем килә, күрәсем.
Кыз:
Карама син миңа моңланып,
Тыңлама син мине тын калып.
Бу музыка безгә уйнамый,
Мин бит әле сине уйламыйм.
Беренче мәхәббәт — иң якты йолдыз ул,
Елларны, юлларны яктырып-балкытып,
Йөрәктән йөрәккә көч биреп торучы,
Иң изге, иң серле илаһи хис бит ул.
Син барында җирдә, бәгърем,
Җан бөрлегәнем,
Нигә мңңа мәхәббәте
Мен төрлеләрнең?!
Без атлаган юллар тар әле,
Җырланмаган җырлар бар әле.
Эх, шул юлны парлап үтәсе,
Булып кына дөнъя тоткасы.
Кошларның да пары бар,
Көннәрнең дә таңы бар;
Миһербансыз кыланмагыз,
Толларның да җаны бар.
Мин сагынам назлы язларыңны…
Язларда мин хыял корамын.
Язларда мин мәхәббәтем эзләп,
Мең урадым Казан урамын.