Таралыгыз, томаннар!

Юлларыма ак томаннар
Ак пәрдәләр корганнар.
Сөйгәнемне эзләп киләм,
Таралыгыз, томаннар,
Таралыгыз, томаннар!

Таныйсыңмы мине

Язлар кабат килеп,
чәчәкләргә күмеп,
Назлы җилләр исеп —
дөнья үзгәрде.
Ташкын кичеп эзләдем мин —
Синең таныш күзләрне.

Тамчы йөрәгемә

Болытларга карыйм сагынганда
Болытларга карыйм сагынганда
Куанычны күктән алам мин
Офыкларга йолдыз атылганда
Офыкларга йолдыз атылганда
Ярчыкларын эзләп табам мин
Офыкларга йолдыз атылганда
Офыкларга йолдыз атылганда
Ярчыкларын эзләп табам мин

Сөю җырын җырла сөйгәнеңә

Сөю җырын җырла сөйгәнеңә,
Күңелләрең ихлас, саф икән.
Ул сөймәсә, әйдә, сөймәсен дә,
Сөюләрең әгәр хак икән.
Сөю җырын җырла сөйгәнеңә.

Сөю җыры (икенче вариант)

Сөю итеп кабул итә йөрәк,
Ялкыннарда — янып-көюне.
Түзә алмам(им) күңелем газапына,
Чәчәк итеп өзмә сөюне!

Сөю җыры (өченче вариант)

Бер йөрәктә ике саф мәхәббәт
Булмый, иркәм, шуны аңлачы.
«Сөяме бу, әллә юкмы?» — диеп,
Күңелеңә сагыш салмачы.

Сөю хаты

Күзләреңдә синең минем күзләр,
Моңнарың да синең минекеләр.
Елмаюың, сөйләшүең, көнләшүең
Минекедер, минекедер — минекеләр.