Сөю уты сүнми (икенче вариант)
Карашларым белән эзлимен,
Назлы күзләреңне күзлимен.
Хыялым да тик син,
Уйларым да тик син —
Бары үзең генә белмисең.
Карашларым белән эзлимен,
Назлы күзләреңне күзлимен.
Хыялым да тик син,
Уйларым да тик син —
Бары үзең генә белмисең.
Күңел кичерешләреңне
Чыгарма син күзеңә.
Сөю сүздән сизелми ул,
Карашлардан сизелә.
Кайтыр кошлар күксел томаннарга,
Кургаш болытларга урала.
Ничек итеп алар, ничек итеп
Адашмыйча дөрес юл ала?
Җәйләр икебезгә,
Уртак хисләр бирде
Сандугачлар безгә
Сөю алып килде!
Мин күз атып йөргөн бер кыз
Яши безнең күршедә;
Аңа гашыйк булуымны
Белми әле берсе дә…
Суның агышларыдыр…
Җилнең кагышларыдыр…
Кайлардан килеп кайларга,
Китеп барышларыдыр.
Әнә кызлар яшь киленгә
Күрсәтәләр су юлын.
Су чайпала, тамчысын да
Түгә күрмә, сылуым!
Соңлаган язлардай килдең дә,
Йөрәкне хисләргә чорнадың.
Унҗиде яшемә кайттым мин,
Эзләре калса да чорларның.
Шәмдәлемдә соңгы шәле сүнде,
Аерылыштык, җылы калмаган.
Син минеке, мин синеке булып,
Икебезгә яшәү язмаган.
Оныт, зинһар өчен, оныт инде, —
Утка яктым синең хатларны.
Утка яктым ялган, ялган вәгъдәләрне,
Утка яктым бергә чакларны.