Тын, тын гына
Сукмак ачтым, улак куйдым
Челтер-челтер чишмәгә.
Сөйгән ярны көтеп йөрим
Серләремне чишәргә.
Сукмак ачтым, улак куйдым
Челтер-челтер чишмәгә.
Сөйгән ярны көтеп йөрим
Серләремне чишәргә.
Туйлар килә урамнарны иңләп
Туйлар килә, ярсый пар атлар
Чылтыр-чылтыр кыңгыраулар килә
Җирән кашка тиз аргамаклар
Кышлар үтеп китә
Җылы язлар җитә
Алыштыра төнне иртәләр
Көн саен көн туа
Гомер шулай уза
Кеше гомере бик тиз үтә лә
Туган көнең белән
Тәбрик итәм сине
Бераз моңсу, күбрәк сөенеч
Ходай тарафыннан
Шулай яратылган
Кабул итеп алыйк шул килеш
Телимен мин матурлыкка
Синең күзләр белән карарга.
Анда яктылык дөньясы —
Искиткеч моң мөмкин табарга.
Томаннарның таралуын көтәм,
Сагынуларым бердә күмелми.
Гомер үткән саен очрашуга
Өметләрем никтер өзелми.
Матур җырдай кат-кат күңелемнән
Исемеңне синең кабатлыйм.
Эй сөеклем, бердәнберем итеп
Гомерлеккә сине яраттым.
Әй, авылым, туган җирем,
Хуш исле аланнарым.
Сезгә кайтсам тиз уңала
Җандагы яраларым.
Тимим күңелемә,
өзгәләнсен, янсын!
Кеше кайчак үзен
кичерә дә алсын.
Хисләрем ярсысын,
уйларым ташысын,
зиһенем чуалсын,
җан изрәп талсын…
…Ә безнең мәхәббәт,
сагышлы мәхәббәт,
каргышлы мәхәббәт
җыр булып калсын.
Яшел яз җиткәч,
Чәчәкләр аткач,
Юлларымда ин сине очраттым,
Мин сине ялгыш күрдем
Көтмәгән чакта.
Ә хәзер бөтен уйларым
Тик синең хакта.
Әллә мин ялгышып кына
Гашыйк булдыммы?
Әллә соң бу бер мавыгумы?