Түзә йөрәк

Теләгәнчә генә бармый тормыш,
Сыный язмыш, бирә кирәкне.
Тик бер теләк: саклый алсам иде
Яралардан бахыр йөрәкне.

Сине сөйгән кебек, бер кемне дә сөя алмам!

Мин беләм, сине сөйгән кебек,
Беркемне дә сөя алмам!
Алдама алтыннар күрсәтеп,
Алдама күз яше белән!

Серләрем сибелгәнме…

Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне,
Талгын гына искән жил белән.
Җилләр сиңа
Ахры җиткергәндер,
Сагышларым кайтты жыр белән.

Син икән бит

Хисләреңнең садәлеген тоеп,
Йолдызларга исемнәрне уеп,
Алларыңа узыйм, дисәм.
Син инде чит…
Узганнарның моң авазы тулып,
Сагышларның кайтавазы булып,
Бәгырьләрдә уйлар ята икән бит…

Сагышланма

Яшьлек үтте ярсу давыл сымак
Калды анда, безнең язмышларда.
Тик аларга карап, сүнә күрмә,
Сагышланма күңел, сагышланма.