Көзге җыр (Көзге вальс)
Яфракларга сары төште,
Йөрәкләрне сагыш өтте,
Хушлашабыз инде җәй белән.
Әйтерсең дә сак белән сок,
Иртәгәсе кем бар кем юк,
Дөнья калыр синнән һәм миннән.
Яфракларга сары төште,
Йөрәкләрне сагыш өтте,
Хушлашабыз инде җәй белән.
Әйтерсең дә сак белән сок,
Иртәгәсе кем бар кем юк,
Дөнья калыр синнән һәм миннән.
Җыйрлыйк әле, җырлыйк әле,
Гомер безгә тик бер бирелә.
Дәрткә тулы күңел,
Җырлап яшик бүген,
Җырлыйсылар килмәс гел генә.
Кыз:
Син еракта, мин еракта
Арабызда киртә.
Булдыра алмыйм уйламыйча,
Һәр көн син исемдә.
Мин беләм, сине сөйгән кебек,
Беркемне дә сөя алмам!
Алдама алтыннар күрсәтеп,
Алдама күз яше белән!
Төрле чәчәк тулы яшел болын,
Талларында сайрый сандугач.
Ап-ак чәчәк аткан шомырт тагын —
Шунда барам сине сагынгач.
Синең өчен һәрчак аяз,
Зәңгәр һава,
Синең өчен сәйлән сыман
Карлар ява.
Сәйлән карлар бар хәятне
Били акка —
Табигатьне сафлык күмә
Синең хакка.
Урам буйлап бер яшь кыз килә,
Күңеле гөлләрдә.
Ак күлмәге шат күбәләктәй
Җилпенә җилләрдә (лә).
Тормыш сукмаклары бормалы,
Барыр юллар озын алда әле.
Синең белән парлап узарга
Минем өмет һаман бар әле.
«Гомер үтә дисең» — сүзләрең хак,
Котылуга юк шул чарасы.
Иртән чыгып кич баеган кояш
Юлы гына гомер арасы.
Дәръяларда ай-кояш бар, ай-кояш,
Дөньяларда ниләр бар, дип, кил сораш,
Дәръяларда (дөньяларда) таптым сагыш, таптым моң,
Җанкай-җаным, киңәшергә инде соң.