Җырлар җырланган
Көеп-яну язмыш утларында,
Мәхәббәтем белән чорналган.
Югалдың син, әммә, кире кайттың,
Соңлап килдең, җырлар җырланган.
Көеп-яну язмыш утларында,
Мәхәббәтем белән чорналган.
Югалдың син, әммә, кире кайттың,
Соңлап килдең, җырлар җырланган.
Җылы яклардан җилләр иссәләр,
Мин аларны якын итәрмен.
Сәламеңне алып килсәләр,
Мин җилләрне сагынып көтәрмен.
Җәйге урман аланында
Нигә мине очраттың?
Нигә мине әкияти
Үги кызга охшаттың?
Нигә, әй, адашмадым
Синең генә йөрәктә?
Бергә җыйган җиләк кагы
Ачы булды бигрәк тә…
Җырла, җырла, дип әйтәсез,
Сезгә нинди җыр кирәк?
Синең янда узган бу көннәрем
Булды әнкәй, гүя, төш кенә.
Мына тагын озатып калдың мине,
Кулың куеп кашың өстенә.
Шомлы еллар иде. Январь җиле
Өйне-тышны йөри бер итеп,
Сыңар күзем белән тышка карыйм,
Тәрәзәнең бозын эретеп.
Ало, әнкәй, ишетәсеңме? Таныдыңмы балаңны?
Телефон араларында тоям җылы тыныңны.
Төшләремдә күреп сине, әнкәй,
Иңнәреңә кулымны салам,
Ләкин капыл сине югалтам да,
Караңгыла бер үзем калам.
Яшьлегемдә сине кочып (тотып), кызым,
Ялгыз калдым юллар чатында.
Нәни генә, йөрәгемнең нуры
Җылы бирде туңган чагымда.
Тәрәз тире сөртеп, битләремә,
Күз димәсен балама диеп.
Син үстердең әни, давыллардан саклап,
Уймасын дип миңа җил диеп.