Ак каен (икенче вариант)
Яфраклары яшел ак каенның
Хәтфә җәйгән кебек һәр ягы.
Әйлән-бәйлән уйный яшь балалар,
Гөрләп тора һәр көн тау ягы.
Яфраклары яшел ак каенның
Хәтфә җәйгән кебек һәр ягы.
Әйлән-бәйлән уйный яшь балалар,
Гөрләп тора һәр көн тау ягы.
Елап тусам да мин, җырлап үстем,
Җырлап яшимен әле бүген дә.
Чәчләремә кырау чәчелсә дә,
Кырау кунмас минем күңелгә.
Үткәннәрдән үкенечләр калган,
Үзәкләргә үтеп керүдән,
Сөюемнән сине мәхрүм итеп,
Үзем мәхрүм булдым сөюдән.
Гел уемда, һаман уемда,
Атлар уйный урман буенда,
Әйтерсең лә сабан туенда, әй, туенда,
Сагынуга дәва юк икән, а-һа-һа-һа-һа.
Күп йөредем гөлләр арасында,
Чәчкәләрне үзең өзмәдең.
Ак күбәләк булып тугайларда
Кемне шулай сагынып эзләдең.
Тышта салкын, морҗабыздан төтен куренә.
Димәк, тиздән өй эченә җылы йөгерә,
Самавырны чыжлатырга күмер өлгерә,
Кызу мичкә керү көтеп, ипи күперә.
Авыл юлларыннан үтәм
Узган елларны сүтәм.
Хатын бара торсын алдан,
Хәттан соң кайтып җитәм.
Үтә кызыллар кимәгез
Үтә кызыл тиз уңа.
Артык яратып сөймәгез
Үкенүләргә була.
«Бар ул мәхәббәт, бар!» — диеп,
Үзәгемне өзмәгез.
Хәлләремнең шундый чагы
Бер киңәш тә бирмәгез.
Ялган сүзләргә ышанып
Ялкын утка кермәгез.
Таллар кебек бөгелерсез
Өзелеп ярлар сөймәгез.
Кырык эшем кырык якта
Көтеп торган чагында,
Бер матур сүз әйт әле, дип,
Син киләсең каршыма.
Егет:
Юлымда очрарга
Тиешле язмы син?
Синнәнме башларга
Мәхәббәт язмышын?