Әнкәй-Әткәй
Көлеп үткәрдегез, көлеп күтәрдегез
Шатлыгын, тормыш авырлыгын да
Әнкәй-әткәй, әткэй-әнкәй
Сезнең киңәш, безнең һәрчак гомер барышында
Көлеп үткәрдегез, көлеп күтәрдегез
Шатлыгын, тормыш авырлыгын да
Әнкәй-әткәй, әткэй-әнкәй
Сезнең киңәш, безнең һәрчак гомер барышында
Иркәләп һәм сөеп кенә
Үстерә әнкәй гөлләр.
Әнкәй догасыннан тора
Алдагы безнең көннәр.
Әле генә сабый идек,
Әле генә бәләки.
Ни арада оягыздан
Ни арада оягыздан
Очканбыз әни, әти.
Очырдык та оныт түгел,
Бүген дә бала дисез.
Яшәгәнчә без дип канат,
Яшәгәнчә без дип канат
Кага торгансыз бит сез.
Килгән чакта газиз бу дөньяга
Пар канатлар миңа бирелгән.
Тик әтием безне ташлап киткәч,
Сыңар канаткаем бөгелгән.
Борын-борын заманда,
Әнием яшь булганда,
Әтиемнен күзе төшеп,
Икәү тормыш корганда,
Әти батыр булган ди,
Әни матур булган ди,
Мин тугачтын өй әчләре
Шатлык белән тулган ди.
Бик яратам идем әткәй белән
Атлар сугарырга иделдә.
Бәхет тауларының түбәненә
Менгән төсле идем шул мәлдә.
Кояшлы, чәчәкле бу якты дөньяга Кошлар күк җырларга килдем мин. Офыклар артына, җилләргә ияреп, Җыр булып очарга телим мин. Җырларым кабатланыр минем, Үтсеннәр елларым. Җырларым — канатларым минем, Җырларым — хыялларым. Ашкына күңелем, дәртләнә йөрәгем. Еракка мәңгелек моң ага Кайгырам, шатланам, иң олы бәхетем — Килүем бу җырлы дөньяга. Җырларым кабатланыр минем, Үтсеннәр елларым. Җырларым … Читать далее
Йөрәкләребездә генә тибрәтеп,
Күзләрдән очырмый гына җан атып,
үстерәбез балаларны, соңыннан
Очырабыз кошлар итеп, таратып.
Илле ел бергә гомер иттегез,
Авыр елларны бергә үттегез;
Барысы да уртак булды:
Кайгыларны бергә җиңдегез,
Бер шатлыкны ике иттегез.
Балалар бәхете өчен борчылып,
Азмы сызлана ана йөрәге;
Күпме нур сипми ана йөзләре,
Күпме яшь түкми ана күзләре.
Шулай булса да якты, сөйкемле
Ана йөзләре, ана күзләре!