Ниләр җитмидер күңелгә?
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыкларга сузылып киткән
Авыл юллары микәй?
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыкларга сузылып киткән
Авыл юллары микәй?
«Мәчене дә сагынам», — дип
Хатлар язмый башладың.
Кайтыр булсаң, кайтыр идең,
Тәки безне ташладың.
Кендегең бәйләндеме соң
Шул Казан каласына?
Күпме генә шәһәрләшмә,
Син авыл баласы ла…
Туган җирдән еракларда
Калды синен әтиең,
Калды бәхтен яклаганда
Син үскән бөек илнең.
Үс, улым, син, күз нурым син,
Үс минем куанычка.
Сакчысы бул аналарның,
Таммасын яшьләре аларның,
Ап-ак алтын җырларымны
Җырламыймын данлык өчен.
Җырлыймын тик илем өчен,
Үз туган(дай) халкым өчен.
Саф көмештәй җырларымны
Җырламыймын алтын өчен.
Җырлыймын тик саф көмештәй
Саф йөрәкле халкым өчен.
Ап-ак алтын җырларымны
Җырламыймын данлык өчен;
Җырлыймын алтын илем өчен,
Үз туган халкым өчен.
Язлар җиткәч, кайтырмын
Кошлар кебек (булып) талпынып;
Басылмасмы йөрәгемдә
Сагыш ялкыны?
Сагынсаң, саргайсаң,
Хәбәр сал җилләргә.
Мин килеп җитәрмен
Син көткән җирләргә.
Чит ил дидем, чит ил дидем,
Чит иде теләкләрем —
Инде хәзер чит илләрдә
Өзелә үзәкләрем.
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп…
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.
Кар сулары бетте.
Ярсулары үтте,
Ташлар тәгәрәми ташкында:
Минем генә йөрәк,
Сагынудан йөдәп,
Бәйгедәге аттай ашкына