Кичке Идел
Идел өсте тып-тын, тып-тын,
Ярларга бәрми дулкын, дулкын.
Кычкырып бер җырлыйк, дустым, дустым,
Күнелләргә дәрт тулсын, тулсын.
Идел өсте тып-тын, тып-тын,
Ярларга бәрми дулкын, дулкын.
Кычкырып бер җырлыйк, дустым, дустым,
Күнелләргә дәрт тулсын, тулсын.
Туган җирдән еракларда
Калды синен әтиең,
Калды бәхтен яклаганда
Син үскән бөек илнең.
Үс, улым, син, күз нурым син,
Үс минем куанычка.
Сакчысы бул аналарның,
Таммасын яшьләре аларның,
Китә җаныем, китә җаныем,
Китә җаныем Донбасска;
Ул китә инде Донбасска,
Сүз бирдек ташлашмаска.
«Урамнардан узсам да мин,
Яланнарга чыксам да мин,
Очратамын сине һаман да,
Менә бүген тагын монда, —
Очраштык без ял йортында,
Сөю теләп йөрәк янганда.
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.
Йөрәк типкән саен дәшәм аңа,
Күз алдымнан китми иркәм бер.
Тик мин генә шулай сагынам микән,
Ул да мине уйлый микән бер?