Кичке Идел

Идел өсте тып-тын, тып-тын,
Ярларга бәрми дулкын, дулкын.
Кычкырып бер җырлыйк, дустым, дустым,
Күнелләргә дәрт тулсын, тулсын.

Ана җыры (беренче вариант)

Туган җирдән еракларда
Калды синен әтиең,
Калды бәхтен яклаганда
Син үскән бөек илнең.
Үс, улым, син, күз нурым син,
Үс минем куанычка.
Сакчысы бул аналарның,
Таммасын яшьләре аларның,

Чәчләре чәчкә бәйләнгән

«Урамнардан узсам да мин,
Яланнарга чыксам да мин,
Очратамын сине һаман да,
Менә бүген тагын монда, —
Очраштык без ял йортында,
Сөю теләп йөрәк янганда.

Бәлки син дә сөярсең…

Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.

Землянкада

Йөрәк типкән саен дәшәм аңа,
Күз алдымнан китми иркәм бер.
Тик мин генә шулай сагынам микән,
Ул да мине уйлый микән бер?