Сорнай моңы
Бер яшь егет, төн йокламый,
Өзелеп-өзелеп уйный сорнай;
Күңле бер яшь кызны уйлый:
Чәчләре төн, йөзләре ай.
Авторы на букву: Ш
Саубуллашу (Хушлашу)
Томырылып, зәңгәр яулык изәп, поезд чаба,
Ялан тәпи йөгерә яшь (ак) каеннар миңа таба.
Барыр юлым иркен басу, кырлар аша үтә,
Алда мине янар учак булып өмет көтә.
Сагыш (дүртенче вариант)
Узган көннәр томанына
Аккоштай йөзеп киттең.
Өмет тулы күңелемне
Мәңгегә моңсу иттең.
Сагыну (алтынчы вариант)
Чит җирләрдә бигрәк тә
Ямансу була икән.
Таң аттымы, туган ягың
Җыр булып туа икән.
Онытмаган булсаң…
Син оныткан булсаң әгәр мине,
Назлы җилләр хәбәр китерер.
Чәчләреңнән сыйпап иркәләр дә,
Кулларымны исеңә төшерер…
Очрадың да юлларымда
Очрадың да юлларымда
Җырларыңа урадың.
Алып киттең күңелемне…
Хәзер синдә уйларым!
Ни өчендер безнең язмыш шундый
Ни өчендер безнең язмыш шундый:
Караш төрле-төрле, уй үзгә.
Мин язларны кыштан эзләп йөрим,
Соңлап кайтасың син һәр көзгә.
Ник яңара сагышлар?
Шомырт тагын чәчәк койды,
Сиңа дип өзалмадым,
Ак чәчәкләр очкан чакта
Сагынуга түзалмадым…
Шул чәчәкләргә кушылып
Очар идем жилләрдә,
Табышмыйча калмас идек,
Йөрсәк дә кай илләрдә…
Ниләр җитмидер күңелгә
Ниләр җитмидер күңелгә —
Чишмә сулары микән?
Офыккача (офыкларга) сузылып киткән
Авыл юллары микән?
Мин дә шул торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар илереп.
Мин беләм: өзелде җаннары
Туган җир калганын сизенеп.
