Яңармасын сагышлар
Сагынасыңдыр кебек син дә.
Уйлыйсыңдыр бәлки көн дә,
Кама ярларын шәфәкъ кочканда
Назлыйсыңдыр күңелеңдә.
Сагынасыңдыр кебек син дә.
Уйлыйсыңдыр бәлки көн дә,
Кама ярларын шәфәкъ кочканда
Назлыйсыңдыр күңелеңдә.
Сагыну-сагышларга
Чара табалмыйча
Авылыма кайткан чагымда,
Үзәкләрне өзеп, яңара яңадан
Мәтрүшкәләр исе җанымда.
Синдә чәчәк атты, синдә үтте
Якты язлы яшьлек эзләрем.
Сине сөюемне сөйләр өчен
Җитмәс кебек җылы сүзләрем.
Иң матур, гүзәл яклары,
Туган авылым Шөбиле.
Сине сагынып, искә алып
Бер җырлап алыйк әле.
Өч егет, өч егет,
Өч егет йөри артымнан,
Уләм дип, сөям дип,
Алам дигән дәрт белән:
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — пеләш, әйгенәм!
Әле мин сине гафу итмәдем,
Иңемә килеп сарыла күрмә.
Күз яшьләреңне күрсәтмә миңа,
Ялына күрмә, ялына күрмә.
Күптән инде әйтер хисләрем бар
Кем яулавын күңел түремне.
Айга бары ачам йөрәгемне,
Ай тапшырсын сиңа серемне.
Таң атканда чык бөртекләрендә
Якты нурлар уйный җем-җем килеп.
Үпкәләмә, иртән йокылардан
Уянганда күз яшемне күреп.
Ялгыз идем, таптым сине,
Үзем дә сизми калдым.
Даръялардан тартып алып,
Үтларга илтеп салдым.
Кешеләргә биргән бәхет
Безгә язмаган.
Язмыш безне мәхрүм иткән
Сөю-назлардан.
Юлларыбыз төрле якка
Адашып киткән.
Аерым-аеры гел заяга
Гомерләр үткән.