Сәер гайрәт
Керфегеңнең озын күләгәсен
Шаян күзләреңдә уйнатып,
Йөрәгемә гөлләмәләр салдың,
Зәңгәр күзләреңнән ук атып
Керфегеңнең озын күләгәсен
Шаян күзләреңдә уйнатып,
Йөрәгемә гөлләмәләр салдың,
Зәңгәр күзләреңнән ук атып
Юлыма чыгасың,
Кулларын сузасың,
Оноттом, кадерлем, дисеңдә?
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары —
Исемдә, исемдә, исемдә!
Юлыма чыгасың,
Кулларың сузасың,
Оныттың, кадерлем, дисең дә.
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә, исемдә.
Тормышның серләрен ачканда,
Язмышның бормалы юлында.
Ашкынып, яшәргә ашыктым —
Уйладым мәхәббәт турында.
Мин еракта, синнән бик еракта,
Мин кайтасы юллар бик озын.
Шул юлларда маяк нурым минем
Син, кадерлем, сүнмәс йолдызым.
Алып кил миңа язның,
Чәчәкле алсу таңын,
Мәхәббәтнең сафын,
Энҗеләргә хасын,
Алып кил миңа тагын.
Сандугач моңлы сайрый,
Кайдан ала ул моңны?
Синең белән шул сандугач,
Матурлата доньяны.
Тилмереп көткән
Яшьлекләр үткән.
Оныткансыңдыр
Син мине күптән.
Шәмдәлемдә соңгы шәле сүнде,
Аерылыштык, җылы калмаган.
Син минеке, мин синеке булып,
Икебезгә яшәү язмаган.
Сиңа, җаным, соңгы хатны
Елый-елый, әрнеп язам.
Сине шашып сөюләрем
Булдымы икән минем хатам?