Югалтма
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Бәхетеңне балкытырга
Йолдыз булып янармын.
Яңгыр булып явармын да
Юлларыңа тамармын.
Тәрәзәмнән бер-бер артлы оча
Телефон, сәгатем һәм китаплар.
Оча язылып бетмәгән җырлар
Һәм каядыр югалган минутлар.
Бар иде бит саф хис, чын мәхаббәт,
Бар иде әкияттәй матурлык.
Дөнья инде хәзер күптән нәфрәт,
Ә күңелдә күптән кара бушлык.
Сөйгәнем син күрәсеңме
Күкләремдә ай тулганын?
Бәгырем ишетәсеңме
Йөрәгемдә җыр тулганын?
Төштә күргән кебек булдым,
Төшкә кергән кебек булдың.
Ни күреп калдым икән?
Син гади танышым микән,
Бәхетем, шатлыгым микән,
Сагышым, кайгым микән?
Язгы сулар аккан чагында
Очраштык без Идел ярында.
Сөйләдең син миңа шул вакытта
Мәхәббәт һәм дуслык турында.
Бүген көчле яңгыр булыр сыман —
Тик торганда күздән яшь килә.
Болытларны узып бер явармын кебек,
Назлы итеп ялгыш дәш кенә.
Килче иркәм күл буена,
Ялдырма кил инде.
Шул мәхәббәт утларында,
Янып үләм бит инде.
Син елмаеп бер карасаң,
Көз әйләнә ямьле язга.
Сине күрсәм — дөнья тула
Яктылыкка, моңга, назга.
Хушлашканда кулларыма,
Елмаеп кул сузганда,
Син ышанма шатлыгыма,
Көләм елар урында.
Хушлашканда соңгы тапкыр,
Бәхетле бул дисәнче,
Син ышанма теләгемә,
Теләкләрем бәхәсле,
Теләкләрем бәхәсле.
Сиреньнәрнең чәчәкләре
Керфек каккан чагында,
Торасың син иләсләнеп
Татлы сер кочагында.