Чәчәкләр уяныр
Яз көннәренә олы ямь өстәп,
Аккошлар кайтты син киткән яктан.
Сәламнәреңне алар әйтмиләр
Миңа ерактан, миңа ерактан.
Яз көннәренә олы ямь өстәп,
Аккошлар кайтты син киткән яктан.
Сәламнәреңне алар әйтмиләр
Миңа ерактан, миңа ерактан.
Чалт аяз булса да бүген көн,
Еракта урманнар күгелҗем;
Күгелҗем урманнар артына
Кердең дә күмелдең…
Чияләрең чәчәк атканда,
Чияләргә томан ятканда,
Сиңа юлны табасы иде,
Чияң булып каласы иде.
Сихерле әкияттән килгән яшьлегем язы,
Күңелемдә минем һаман сиңа булган бар назым,
Тормыш юлы сикәлтәле, сынаулары күп аның,
Синең көчле мәхәббәтең көч бирә миңа, җаным.
Тик бер генә күз төшердем
Синең нурлы йөзеңә…
Ай күрендең,
Ел күрендең,
Гел күрендең күземә
Карап калдым үзеңне,
Болыт япты күземне,
Яшен — аяз күгемдә,
Явар инде бүген дә.
Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.
Кичә күрдем, ялгыз, кыр казының,
Очып киткән чагын, каңгылдап.
Әллә нишләп, нидер югалткандай
Йөз әйләнде күктә, яр буйлап.
Алма бакча, челтәр капка,
Ачыла ике якка.
Аккош балалары кебек,
Икебез ике якка.
Күктән искән җилләрне куып,
Яңгырларга сәламнәр әйтеп,
Очтым мин зәңгәр күктән беръялгызым.
Сине очраттым мин йолдызларда,
Яшен яшьнәп күкләр күкрәгәндә,
Булдың син минем гомерлек ак юлым.