Якты нурың калды күңелдә
Яшьлегемнең язын, мәхәббәтем назын,
Йөрәккәем һаман сагына.
Син кайда соң иркәм? Көтәм кичен, иртән,
Күрешәсе иде тагы да.
Авторы на букву: Р
Язмыш юллары
Җан өрәсем килә сүрәтеңә…
Әйтеп бетерәсе сүзеңне
Бераз гына чамаларлык иткән
Аскы иреннәрең йөземе.
Язмыш бураны
Йәрәгемә тыңгы тапмый,
Йөрим мин бураннарда.
Хисләремне, туктаталмый,
Җилләрдә, бураннарда.
Язгы чәчкәм
Нурлар чәчкән йолдызларым,
Челтәр булып күкне ялмаган.
Эзлимен сине, язгы чәчкәм,
Ак томаннар сине каплаган.
Язгы романс
Язлар белән син килерсең төсле,
Мин язларга шундый ышанам.
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Минем күңел язга охшаган.
Язгы наз
Янган йөрәк, ярсу күңел
Ашкына язга.
Язлар килә җиргә бик азга.
Кояш төсле син дә мине
Иркәлә, назла.
Сөю назы була тик язда.
Язгы моңым
Бар тирә-як — гел яшеллек,
Нурланып кояш көлә.
Син, кадерлем, колач җәеп
Киләсең икән миңа!
Яз килә (икенче вариант)
Безнең урамда бәйрәм, күңелләрдә дә бәйрәм,
Тәүге чәчәкләрне тотып мин сиңа барам.
Куйчы әле дә әрләшмик, яшик татуда,
Без беләбез hәр кемгә дә кирәк сөю ярату.
Кемгә әзерәк кирәк, кемгә күберәк,
Ләкин матурым, бәгърем син бит яшерәк.
Ишетәм йөрәгең шәберәк тибә,
Чөнки безгә яз килә.
Юк, юк, ташлап китмә син
Аңла минем йөрәгемне,
Нигә аны син елатасың?
Күзләреңә яшьләр тулды,
Ничек сиңа аны аңлатасың?
Эзләреңне карлар күмде,
Оныткансыңдыр дисеңме әллә.
Бураннарның көче җитмәс
Мәхаббәтемне сүндерергә.
Югалтма мине
«Бәхетлесен ме?» — дип, сорама,
Hәр килгән көнемнә куанам,
Иң бәхетлесе мин доньяда,
Кош баласыдай сиңа талпынам.
